آوريد تا قرب الهى شما را حاصل شود به اين معنى كه چون نيكى نيكى است پس هر چند اهليت آن بيشتر باشند نيكتر است و شك نيست در آن كه نيكى به خويشان بهتر است و به پدر و مادر مؤمن بالاتر و خوبتر خواهد بود يا آن كه چون زكات نيست كه به پدر و مادر و فرزند و فرزند زادگان نتوان داد پس سعى كنيد در احسان به ايشان از جائى ديگر يا آن كه چون زكات نمىتوانند گرفت از شما از ره گذرهاى ديگر به ايشان برسانيد . ( و قال صلوات الله عليه رأيت المعروف كاسمه و ليس شىء افضل من المعروف الَّا ثوابه و ذلك يراد منه و ليس كلّ من يجد ان يصنع المعروف إلى النّاس يصنعه و ليس كلّ من يرغب فيه يقدر عليه و لا كلّ من يقدر عليه يؤذن له فيه فاذا اجتمعت الرّغبة و القدرة و الإذن فهنالك تمّت السّعادة للطَّالب و المطلوب اليه ) ( 1 ) و به اسانيد متكثره كالصحيحه منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه مىبينم من يا مىبينى تو و در بعضى از نسخ أرأيت يعنى آيا مىبينى كه نيكى خوبست هم چنان كه نام او خوبست و اسم با مسمى است و چيزى بهتر از نيكى نيست مگر ثواب آن و آن نيز حاصل نيكى است و مقصود از نيكى است و نه چنانست كه هر كه تواند به مردمان نيكى كند تواند كرد تا توفيق الهى نباشد و چنان نيست كه هر كه رغبت در نيكى داشته باشد قدرت بر آن داشته باشد چون بسيار است كه آرزو دارند و قدرت ندارند بر آن و نه چنانست كه هر كه قدرت داشته باشد او را رخصت دهند يعنى توفيق كرامت فرمايند پس هر گاه جمع شود رغبت و قدرت و توفيق پس در اين صورت سعادت تمام است طالب معروف را كه حاصل مىشود از جهة او و آن شخصى را كه حاجت از